Nieuwsarchief

Asbest in het milieu kan mesothelioom veroorzaken. De relatie met longkanker is onduidelijk. Milieu-oorzaken voor longkanker zijn vooral: luchtvervuiling, passief roken en blootstelling aan radon binnenshuis. Dit schrijft Paolo Bofetta na een analyse van epidemiologische studies naar kankerverwekkende stoffen in het milieu. Bofetta werkt als epidemioloog voor de International Agency for Research on Cancer (IARC). Bron: Boffetta P., (2006). Human cancer from environmental pollutants: The epidemiological evidence. Mutation Research july 12.
Boffetta P., (2006). Human cancer from environmental pollutants: The epidemiological evidence. Mutation Research july 12.

Abstract

An increased risk of mesothelioma has been reported among individuals experiencing residential exposure to asbestos, while results for lung cancer are less consistent. Several studies have reported an increased risk of lung cancer risk from outdoor air pollution: on the basis of the results of the largest study, the proportion of lung cancers attributable to urban air pollution in Europe can be as high as 10.7%. A causal association has been established between second-hand tobacco smoking and lung cancer, which may be responsible for 1.6% of lung cancers. Radon is another carcinogen present in indoor air, which may be responsible for 4.5% of lung cancers. An increased risk of bladder might be due to water chlorination by-products. The available evidence on cancer risk following exposure to other environmental pollutants, including, pesticides, dioxins and electro-magnetic fields, is inconclusive.

Voormalige Australische asbest-werkers hebben een extra risico op het krijgen van longkanker tot 20 jaar na het stoppen met roken. De extra kans op longkanker van iemand die én heeft gerookt én asbestvezels heeft ingeademd is minder dan het product van de verhoging bij alleen roken en die bij alleen asbestblootstelling. Dit concludeerde Reid et al. na een onderzoek onder bijna 3000 ex-werknemers van de asbestmijnen in het Australische Wittenoom. In Wittenoom werd tussen 1943 en 1966 het meest gevaarlijke blauwe asbest (crocidoliet) gewonnen. Reid A., et al. (2006). The risk of lung cancer with increasing time since ceasing exposure to asbestos and quitting smoking. Occupational Environmental Medicine, Aug.63(8):509-12.
Reid A, de Klerk NH, Ambrosini GL, Berry G, Musk AW., (2006). The risk of lung cancer with increasing time since ceasing exposure to asbestos and quitting smoking. Occupational Environmental Medicine, Aug.63(8):509-12.

OBJECTIVES: To examine if the risk of lung cancer declines with increasing time since ceasing exposure to asbestos and quitting smoking, and to determine the relative asbestos effect between non-smokers and current smokers. METHODS: A cohort study of 2935 former workers of the crocidolite mine and mill at Wittenoom, who responded to a questionnaire on smoking first issued in 1979 and on whom quantitative estimates of asbestos exposure are known. Conditional logistic regression was used to relate asbestos exposure, smoking category, and risk of lung cancer. RESULTS: Eighteen per cent of the cohort reported never smoking. 66% of cases and 50% of non-cases were current smokers. Past smokers who ceased smoking within six years of the survey (OR = 22.1, 95% CI 5.6 to 87.0), those who ceased smoking 20 or more years before the survey (OR = 1.9, 95% CI 0.50 to 7.2), and current smokers (<20 cigarettes per day (OR = 6.8, 95% CI 2.0 to 22.7) or >20 cigarettes per day (OR = 13.2, 95% CI 4.1 to 42.5)) had higher risks of lung cancer compared to never smokers after adjusting for asbestos exposure and age. The asbestos effect between non-smokers and current smokers was 1.23 (95% CI 0.35 to 4.32). CONCLUSION: Persons exposed to asbestos and tobacco but who subsequently quit, remain at an increased risk for lung cancer up to 20 years after smoking cessation, compared to never smokers. Although the relative risk of lung cancer appears higher in never and ex-smokers than in current smokers, those who both smoke and have been exposed to asbestos have the highest risk. this study emphasises the importance of smoking prevention and smoking cessation programmes within this high risk cohort.

Pati?nten met longkanker overlijden in veel gevallen snel, te snel voor de juridische lijdensweg waarmee men momenteel nog geconfronteerd wordt. Dit was een van de conclusies van de expertmeeting over asbest en longkanker die het Instituut Asbestslachtoffers (IAS) op 6 april j.l. organiseerde in het SER-gebouw te Den Haag. De bijeenkomst vond plaats op verzoek van de Raad van Toezicht en Advies (RTA) van het IAS. Aanleiding was het Advies van de Gezondheidsraad uit juli 2005 om bij schadeclaims een bepaalde methode te hanteren waarmee vastgesteld kan worden in hoeverre de blootstelling aan asbest op het werk een longtumor heeft veroorzaakt. Het IAS dient over dit advies, volgens haar Convenant, binnen een jaar een standpunt te bepalen. De RTA was van oordeel dat nader onderzoek nodig was. Dit oordeel blijft ook na deze meeting van kracht, hoewel de partners van het IAS de urgentie van het probleem beseffen. U kunt het verslag van deze bijeenkomst via de website downloaden op https://www.asbestslachtoffers.nl//publicaties.html?

Het Instituut Asbestslachtoffers (IAS) heeft sinds de oprichting in 2000 2155 aanvragen voor vergoeding ontvangen van asbestslachtoffers en nabestaanden. Dat staat in het jaarverslag over 2005 dat het IAS begin juli presenteerde. Al sinds het begin laat het aantal aanvragen een stijgende lijn zien (van 244 in 2001 tot 371 in 2005). Het aantal mensen dat aan mesothelioom (kanker van het longvlies of buikvlies) overlijdt is de laatste jaren stabiel en ligt rond de 400 per jaar (CBS). Het IAS wordt dus steeds bekender en beter toegankelijk voor de doelgroep. De groep asbestslachtoffers die een uitkering via de Regeling Tegemoetkoming Asbestslachtoffers heeft ontvangen bestaat voor 98 procent uit mannen en 95% van hen is ouder dan 55 jaar (SVB). U kunt het jaarverslag via de website downloaden op https://www.asbestslachtoffers.nl

De burgemeester van het Canadese “Asbestos” wil een nieuwe naam voor zijn gemeente, omdat Asbestos te veel aan kanker doet denken. Een deel van de 6.700 inwoners van Asbestos is het niet met hem eens. Daarom komt er een publiek debat, waarna over de naamsverandering zal worden gestemd. Asbestos dankt zijn naam aan de gelijknamige delfstof, die er sinds de jaren 1870 wordt gewonnen. Nu werken er nog maar 300 mensen gedurende de helft van het jaar in de asbestindustrie, tegenover 3.000 op het hoogtepunt in de jaren zeventig. Bron: De Standaard, 15 juli 2006.

Het Franse asbestslachtoffercompensatiefonds FIVA heeft in 2005 8469 claims ontvangen van asbestslachtoffers of nabestaanden. Dit betekent een stijging van 5,3% ten opzichte van 2004. 96% van de aanvragers is man met een gemiddelde leeftijd van 62 jaar. 85% is via het werk met asbest in aanraking gekomen. Meer dan de helft komt uit Noord Frankrijk. Sinds de oprichting in 2001 heeft FIVA 31.262 aanvragen ontvangen en meer dan een biljoen euro aan vergoedingen uitgegeven. De vergoeding voor een kwaadaardige aandoening door asbest ligt rond de 60.000 euro. Bron: Financial Times, 11 juli, Europees Vakbondsinstituut Hesa, 26 juli 2006. Meer http://hesa.etui-rehs.org/uk/newsevents/newsfiche.asp?pk=679

Volgens het ‘Hauptverband der gewerblichen Berufsgenossenschaften (HVBG)’ zijn er in Duitsland in 2005 1982 mensen overlijden door blootstelling aan niet-organische stoffen in het werk, vooral asbest. Met betrekking tot beroepsziekten in het algemeen meldt deze organisatie een geleidelijke afname van het aantal claims. Bron: Eurogip infomail, 38, 1 augustus 2006. Meer http://www.hvbg.de/d/pages/presse/preme/beitrag.html

18 van de 20 landen in het Midden Oosten importeren nog steeds asbest. Alleen Egypte en Saoedi Arabië hebben dit product inmiddels verboden. Geen enkel land in deze regio heeft ILO-verdrag nr. 162 geratificeerd: een verdrag dat landen verplicht werknemers tegen asbestblootstelling te beschermen. Iran en de Verenigde Arabische Emiraten zijn de grootste verbruikers in deze regio. Bron: International Ban Asbestos Secretariat, juli 2006. Meer www.ibas.btinternet.co.uk

In de omgeving van de vroegere asbestfabriek in het Vlaamse Kapelle-op-den-Bos zullen nog veel mensen sterven aan longziekten veroorzaakt door blootstelling aan asbest. Niet alleen werknemers, maar ook familieleden en omwonenden hebben de schadelijke vezels ingeademd, en sterven twintig of dertig jaar later aan longvlies- of buikvlieskanker. Het asbestprobleem is in België te lang verzwegen, zowel door de overheid als door het bedrijf Eternit. Dit schrijven de journalisten Marleen Teugels en Nico Krols in het Belgische weekblad Knack. Terwijl vanaf midden jaren tachtig in meerdere landen een verbod op asbest werd uitgevaardigd, bleef de Belgische industrie asbest produceren tot 1998. Eternit verdedigt zich door te zeggen dat er nog onvoldoende alternatieven beschikbaar waren voor asbest, dat de verpakking sinds het begin van de jaren tachtig wel een waarschuwing droeg en dat de risico’s moeilijk in te schatten waren. Werknemers en hun familieleden die ziek worden, krijgen van Eternit een eenmalige uitkering van 42.000 euro bovenop de beroepsziektenuitkering. Milieu-slachtoffers krijgen echter niets. Bron: De Standaard, 5 juli 2006.

De top van multinational James Hardie heeft in 2006 flinke salarisverhoging gehad ondanks de toezegging dat dit pas zou gebeuren nadat het asbestcompensatiefonds in werking is gesteld. Dat is nog niet het geval wegens een meningsverschil tussen James Hardie en de Australische belastingdienst. James Hardie wil de kosten van het fonds volledig van de belastingen af kunnen trekken. De Australische belastingdienst is hiertoe niet bereid. Bron: The Australian, 7 juli 2006.