Nieuwsarchief

Volgens Bofetta, epidemioloog van de International Agency for Research on Cancer (IARC) heeft blootstelling aan asbest een minder sterke relatie met buikvlieskanker (peritoneaal mesothelioom) dan met longvlieskanker (pleuraal mesothelioom). Buikvlieskanker is echter zo zeldzaam dat ook niet duidelijk is welke rol andere risicofactoren spelen, zoals erfelijke aanleg of het sv40 virus. Buikvlieskanker komt in de westerse landen veel minder vaak voor dan longvlieskanker. Schattingen lopen van 0,5 tot 3 per miljoen mannen en 0,2 tot 2 per miljoen vrouwen. Dit concludeert Bofetta na analyse van de resultaten van een aantal cohort en case-controlstudies. Bron: Bofetta, P. (2006). Epidemiology of peritoneal mesothelioma: a review.Annals of Oncology, oct 9.
Bofetta, P. (2006). Epidemiology of peritoneal mesothelioma: a review.Annals of Oncology, oct 9.

Abstract

The epidemiology of peritoneal mesothelioma is complicated by possible geographic and temporal variations in diagnostic practices. The incidence rates in industrialized countries range between 0.5 and three cases per million in men and between 0.2 and two cases per million in women. Exposure to asbestos is the main known cause of peritoneal mesothelioma. Results on peritoneal mesothelioma have been reported for 34 cohorts exposed to asbestos, among which a strong correlation was present between the percentages of deaths from pleural and peritoneal mesothelioma (correlation coefficient 0.8, P < 0.0001). Studies of workers exposed only or predominantly to chrysotile asbestos resulted in a lower proportion of total deaths from peritoneal mesothelioma than studies of workers exposed to amphibole or mixed type of asbestos. Cases of peritoneal mesothelioma have also been reported following exposure to erionite and Thorotrast, providing further evidence of common etiological factors with the pleural form of the disease. The role of other suspected risk factors, such as simian virus 40 infection and genetic predisposition, is unclear at present. Control of asbestos exposure remains the main approach to prevent peritoneal mesothelioma.

De Franse bandenfabrikant Michelin is door de rechter schuldig bevonden aan verwijtbare nalatigheid bij het blootstellen van werknemers aan asbest. Het bedrijf zal werknemers die door blootstelling aan asbest een vorm van longkanker hebben gekregen een nog te bepalen bedrag aan schadevergoeding moeten betalen. De werknemers hadden in de jaren 60 en 70 buizen geïsoleerd met asbest. Tegen Michelin zijn in totaal zeker veertig rechtszaken aangespannen in verband met het onvoorzichtig omspringen met asbest. Enkele maanden terug stelde een Franse rechter voor het eerst een bedrijf, Alstom Power Boiler, aansprakelijk voor het in gevaar brengen van werknemers door blootstelling aan asbest, hoewel nog geen van de werknemers ziek is geworden. Bron: Associated Press, Elsevier.nl/Business Week, 16 november 2006. Meer http://www.businessweek.com/ap/financialnews/D8LECKJG0.htm

Voor het eerst heeft een Britse rechter een vergoeding toegekend aan een derde generatie asbestslachtoffer: een vrouw van 47 die 40 jaar geleden via de werkkleding van haar opa in contact met asbest kwam en nu mesothelioom heeft. Haar opa werkte van 1945 tot 1974 met asbest op een scheepswerf in Portsmouth. Bron: The Mirror/Daily Mail, 6 november 2006.

De onderneming van bouwmaterialen en multinational James Hardie hoeft toch geen belasting te betalen over geld dat gereserveerd wordt voor vergoedingen aan asbestslachtoffers. Dit staat in een schikking die de Australische belastingdienst begin november heeft getroffen met het bedrijf. Vijf maanden geleden stond de invoering van de asbestcompensatieregeling op losse schroeven omdat de Australische belastingdienst geen belastingvrijstelling aan het fonds wilde geven. De regeling houdt in dat het bedrijf jaarlijks 35% van zijn nettowinst in het fonds stort. Bron: Sydney Morning Herald, 10 november 2006. Meer www.smh.com.au

Trosic geeft een historisch overzicht van het gebruik van asbest in Kroatië en de gevolgen voor de gezondheid en regelgeving in dit land. Tussen 1945 en 1990 had Kroatië een sterke scheepsbouw- en asbestcementindustrie. Op 1 januari j.l. werd er in aansluiting op de EU-richtlijnen een verbod op productie, handel en gebruik van asbest ingevoerd. Onder druk van de industrie was dit algemene verbod maar een maand van kracht. Sinds februari 2006 geldt het verbod niet meer voor de productie van asbestproducten. Deze uitzondering gaat tegen de EU-richtlijnen in en zal daarom in de toekomst bijgesteld moeten worden. Bron: Trosic, Y. (2006). Asbestos and asbestosis in Croatia: Past, present and future. Abstracts/Toxicology Letters 164S, S53-54.

Volgens het Belgische weekblad Knack waarschuwde de Europese Commissie al in 1962 en 1966 voor de kankerrisico’s van asbest. Al in 1962 waarschuwde de Europese Commissie voor asbestose en longkanker. In een aanbeveling uit 1966 werd ook gewaarschuwd voor longvlieskanker. In de medische notities staan de risicofactoren opgesomd, waaronder de fabricage en de verwerking van asbestcementproducten. De Belgische asbestverwerker Eternit wordt als voorbeeld vermeld. De aanbeveling en de medische notities werden in 1966 gepubliceerd, met het verzoek aan de overheidsadministraties om deze te verspreiden onder organisaties van werkgevers en werknemers. Deze kennis werd ook in de opleiding geneeskunde behandeld. Bron: De Standaard, 25 oktober 2006.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) steunt de oproep van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) voor een wereldwijd uitbannen van alle soorten asbest, aldus een beleidsnota van september j.l. Op 15 juni j.l. nam de ILO een resolutie aan die stelt dat een streng gecontroleerd gebruik van asbest nu en een totale uitbanning van asbest in de toekomst de beste middelen zijn om werknemers tegen blootstelling te beschermen. Bron: International Ban Asbestos Secretariat, 17 oktober 2006. Meer www.ibas.btinternet.co.uk

De VROM-Inspectie heeft in Gelderland en Overijssel 38 vervallen gebouwen ontdekt die direct gevaar opleveren voor omwonenden of voorbijgangers. Bij verschillende complexen werd los asbest gevonden. De gemeenten waarin de gevaarlijke panden liggen, zijn door de VROM-Inspectie direct benaderd om maatregelen af te dwingen bij de eigenaar of desnoods zelf maatregelen te nemen om de situatie veiliger te maken. Het gaat dan in de meeste gevallen om het plaatsen van een afzetting, zodat onbevoegden het terrein en het pand niet meer kunnen betreden. Alle gemeenten hebben toegezegd direct actie te ondernemen. Bron: ministerie van VROM, 10 november 2006. Meer http://www.vrom.nl/pagina.html?id=25084

Naast de Regeling Tegemoetkoming Asbestslachtoffers (TAS) die geldt voor beroepsgebonden asbestslachtoffers heeft het kabinet eind 2006 toegestemd in een vergoedingsregeling voor niet-beroepsgebonden slachtoffers: mensen die mesothelioom hebben opgelopen doordat zij langdurig zijn blootgesteld aan asbest in hun omgeving (buitenmilieu). Bron: Ministerie van VROM, 10 november 2006. Meer www.vrom.nl

Het sv-40 virus maakt muizen en hamsters extra gevoelig voorde schadelijke effecten van asbest. Amerikaanse en australische onderzoekers vonden bij hamsters en muizen dat het sv40-virus en het meest gevaarlijke blauwe asbest (crocidoliet), elkaar versterken in de mate waarin zij kankerverwekkend zijn. Het sv40-virus alleen veroorzaakte geen mesothelioom, het blauwe asbest alleen veroorzaakte mesothelioom bij 20% van de hamsters. Samen veroorzaakten het virus en de asbest mesothelioom bij 90% van de hamsters. De onderzoeksresultaten gaven aan dat mineraalvezels en virussen bij muizen en hamsters samen kankerverwekkend kunnen zijn en dat dragers van het sv40 virus gevoeliger kunnen zijn voor lagere doses asbestvezels. De vraag is of de werking bij mensen hetzelfde zal zijn. Dit zal nader onderzocht moeten worden. Het sv40 virus was oorspronkelijk een virus dat alleen bij apen voorkwam, maar maar bleek per abuis in de jaren 60 van de vorige eeuw ook in het poliovaccin te zitten. Bron: Kroczysnka, B. et al. (2006). Crocidolite asbestos and SV40 are cocarcinogens in human mesothelial cells and in causing mesothelioma in hamsters. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 103.14128-14133. originally published online Sep 11, 2006. Robinson, C. et al. (2006). A novel SV40 tag transgenic model of asbestos-induced mesothelioma: Malignant Transformation Is Dose Dependent. Cancer Res, 66, 10786-94.

Crocidolite asbestos and SV40 are cocarcinogens in human mesothelial cells and in causing mesothelioma in hamsters

Abstract

Only a fraction of subjects exposed to asbestos develop malignant mesothelioma (MM), suggesting that additional factors may render some individuals more susceptible. We tested the hypothesis that asbestos and Simian virus (SV40) are cocarcinogens. Asbestos and SV40 in combination had a costimulatory effect in inducing ERK1 2 phosphorylation and activator protein-1 (AP-1) activity in both primary Syrian hamster mesothelial cells (SHM) and primary human mesothelial cells (HM). Ap-1 activity caused the expression and activation of matrix metalloprotease (MMP)-1 and MMP-9, which in turn led to cell invasion. Experiments using siRNA and chemical inhibitors confirmed the specificity of these results. The same effects were observed in HM and SHM. Experiments in hamsters showed strong cocarcinogenesis between asbestos and SV40: SV40 did not cause MM, asbestos caused MM in 20% of hamsters, and asbestos and SV40 together caused MM in 90% of hamsters. Significantly lower amounts of asbestos were sufficient to cause MM in animals infected with SV40. Our results indicate that mineral fibers and viruses can be cocarcinogens and suggest that lower amounts of asbestos may be sufficient to cause MM in individuals infected with SV40.

Robinson, C. et al. (2006). A novel SV40 tag transgenic model of asbestos-induced mesothelioma: Malignant Transformation Is Dose Dependent. Cancer Res, 66, 10786-94.

Abstract

Although it has been clear for >40 years that mesothelioma can be caused by asbestos, not all patients with this disease have a history of asbestos exposure. Other factors, including non-asbestos fibers and ionizing radiation, are known to cause malignant transformation of mesothelial cells. In addition, it is likely that genetics will play some role in susceptibility. Recently, it has been suggested that SV40 viral oncogenes could contribute to the carcinogenicity of asbestos. To better understand the role of SV40, we used the mesothelin promoter to construct MexTAg mice that express SV40 large T antigen (TAg) in the mesothelial compartment. We generated four MexTAg lines that carry high, intermediate, and low copy numbers of the transgene. All of these mice show a relatively low level of spontaneous tumor development. High-copy, 299h mice rapidly developed mesotheliomas when exposed to asbestos, and these tumors were faster growing and more invasive than those developing in wild-type and single-copy (266s) mice. In addition, we found a direct relationship between transgene copy number and survival after exposure to asbestos. A single copy of TAg was sufficient to immortalize mesothelial cells in vitro, but these cells did not show evidence of malignant transformation. In contrast, cell lines developed from mesothelial cells of animals carrying multiple copies of TAg were growth factor independent and could be cloned at

limiting dilution in soft agar. These data provide the first in vivo demonstration of co-carcinogenicity between SV40 and asbestos.