Laurie Kazan schrijft in dit artikel op de site van het “International Ban Asbestos Secretariat” over het probleem van de sloop van schepen die vol met asbest zitten. Om de kosten beperkt te houden laten westerse landen hun schepen slopen in lage lonenlanden als India, Bangladesh, Turkije, Argentinië, Brazilië en Polen. Landen waar niet alleen de lonen laag zijn, maar waar bovendien veiligheidsmaatregelen voor asbestverwijdering minder streng zijn of zelfs geheel ontbreken. Greenpeace probeert dit te voorkomen en behaalde onlangs nog een succes door het tegenhouden van het Franse schip de Clemenceau dat, na veel protest, door president Chirac naar Frankrijk werd teruggeroepen. Momenteel probeert Greenpeace te voorkomen dat de asbest uit het Nederlandse schip de SS Rotterdam in Polen wordt verwijderd. Volgens Greenpeace heeft Nederland zelf de wettelijke en morele plicht om voor verwijdering van het eigen gevaarlijke afval te zorgen en dit probleem niet naar een land als Polen te exporteren, waar men geen mogelijkheden heeft om dit op een milieuvriendelijke wijze te doen. In februari heeft het Poolse sloopbedrijf het Nederlandse ministerie van VROM toestemming gevraagd om het te verwijderen asbest naar Nederland te vervoeren. Dit is geweigerd omdat Nederland op basis van nationale wetgeving geen afval mag invoeren dat niet hergebruikt of “gerecycled” kan worden. Het schip ligt nu in de haven van Gdansk zonder dat er iets gebeurt. Bron: International Ban Asbestos Secretariat, 8 maart 2006. Meer www.ibas.btinternet.co.uk